OPDUVEL: Entropia

Banabila en Zuydervelt weten hun vondsten, hun elektronische klanken en gevonden geluiden, te matchen en samen muziek te maken van een grote diversiteit.

De resultaten kunnen wel onrustig en grillig zijn, zoals in de opener ‘Getaway’, waarin lange tonen vergezeld gaan van allerhande elektronische en omgevingsgeluiden, waarin noisy en dreigende gedeelten zitten en zware dreunen. Er is ook een rol voor de trompet van Mattheus Hemelrijk.

‘Unearth’ start met een repeterende piano, samengaand met lagen lange en minder lange klanken die als een deken over de pianosound worden gelegd, waardoor die piano naar de achtergrond verdwijnt, zelfs helemaal verdwijnt en de sfeer van het stuk langzaam verandert. Een melodie komt voorbij, maar de abstractie gaat niet geheel verloren. Na zo’n vierenhalve minuut volgt een vreemde climax, veroorzaakt door een veelheid aan lichte en vooral ook zware klanken die de intensiteit doen toenemen. Het stuk bouwt in de laatste minuut af.

In de sterk percussieve titeltrack wordt gespeeld met ritmiek, die niet rechtlijnig is maar dwars. Het laatste gedeelte bestaat uit gitaarspel en omgevingsgeluiden. ‘Minimals’ trekt je vervolgens de diepte in, met een zompig repeterend patroon en opkomende en wegstervende klanken die het stuk een onheilspellende sfeer geven. Gaandeweg wordt de atmosfeer minder duister, vooral als het aanvankelijke patroon losgelaten wordt en plaatsmaakt voor een lichtere variant. De verschillende geluiden verweven zich, communiceren en variëren.

‘Night Scenes’ handelt niet over een stille, geruisloze nacht, maar eerder over een nachtmerrie, over geesten of ongure types in je slaapkamer. Het stuk kent een constante dreiging en de stemsamples maken het stuk helemaal spooky. ‘Nostalgia’ is weer heel anders. Een flard van opgenomen strijkers(?) lijkt de basis te vormen van het moeilijk te definiëren stuk, dat zich rustig voortbeweegt maar geen rust in zich draagt.

De laatste veertien minuten van Entropia zijn voor ‘Anima’, dat atmosferisch en abstract begint, her en der stukjes melodie oppikt en op zijn weg vreemdsoortige, fantastische en het voorstellingsvermogen te boven gaande geluiden met zich meesleept. Alles wordt bij elkaar gehouden door een zachtjes golvende beweging waardoor het stuk, ondanks de veelheid aan indrukken die het veroorzaakt, geen fragmentarisch karakter krijgt. Een prachtig einde van een fantasierijk en formidabel album.

youtube Twitter bandcamp-logo Facebook reverbnation soundcloud vimeo lastFM mixcloud Blogger

Music composer & sound artist. Michel Banabila releases music since 1983 and has produced musical scores for numerous films, documentaries, video art, theatre plays & choreographies. His music varies from minimal loop-based electronica, 4th world and neoclassical pieces, to drones, experimental electronica and tribal ambient. In addition to acoustic instrumentation, Banabila uses electronics, field recordings, and snippets from radio, tv and internet.

Bureau B, Séance Centre, Pork Recordings, Tone Casualties, Challenge Records, Steamin' Soundworks, Tapu Records.