POPUNIE: Home - Conny Janssen Danst

Onlangs kwam er een bijzondere cd uit. Speciaal voor Conny Janssen Danst, de bekende groep uit Rotterdam, componeerden Maarten Vos en Michel Banabila de muziek voor de dansvoorstelling Home. Deze dansgroep toert van 13 januari t/m 30 april door het land, waarbij de muziek 52 maal live wordt gespeeld tijdens de voorstelling.

Overigens zit er wel verschil tussen de muziek die live wordt gespeeld tijdens de voorstellingen en de cd. Niet alle tracks worden gebruikt en bovendien ontwikkelt de gespeelde muziek zich ook verder door de live-setting. De dansvoorstelling heeft als motto ‘Als je mijn wortels ontkent, dan ontken je mij’. Hoewel de muziek dus hoort bij de dansvoorstelling is het echter ook een uitstekend, avontuurlijk en op zichzelf staand luisteralbum geworden.

De cd start met een prachtige Oekraïense traditional, gezongen door Maryana Golovchenko. De muziek heeft iets weg van Dead Can Dance, een combinatie van electronica, klassiek en middeleeuwse zanglijnen. Daarna volgt de titeltrack Home. Een epos van meer dan 11 minuten, startend met sprankelende,elektronische ambient. Langzaam komen er dubby cellolijnen doorheen, gevolgd door subtiele beats. De sound van deze track doet mij denken aan Jon Hassell of Brian Eno & David Byrne. Verstilde en behaaglijke muziek waar je in kunt wonen wat mij betreft.

Luna Dubs, de volgende track trekt aandacht door de polyritmische beats. Een enkele subtiele hoge pianotoon geeft het geheel een sprankelend geheel met de duistere elektronische ondertonen. Shivers is andere koek. Een dreigende orchestrale sound bouwt een intense spanning op. Deze track zou niet misstaan op de soundtrack van een duistere filmhuisfilm. De koestering van een zekere melancholie binnenshuis, wetend dat de koude wereld zich buiten bevindt is bijna tastbaar.

De cd kent ook extremere kanten. Zo heeft de track Crack een elektronisch, abstract karakter en roept associaties op met o.a. Aphex Twin. Na een enkele minuut duikt er een lekker hoppende en droge baslijn op, daarboven subtiel stuiterende ritmepatronen en wat woordeloze en ietwat spooky vocalen.

En dan een pareltje, de prachtige track Secunde. Een diepe, repeterende electrobaslijn wordt doorsneden door vioolklanken. Er zit een vervreemdend, ritmevertragend patroon in deze track. Het nummer lijkt daardoor langzamer te gaan dan in werkelijkheid. Spelen met tijd, heel bijzonder. In het tweede deel van dit nummer duikt opeens ook een bandoneon-achtige sound op, ik kreeg daarbij associaties met Ennio Morricone en David Lynch.

Het duistere Crowds zou kunnen gaan over alle mensen die in een oud, al eeuwen bestaand huis gewoond hebben. Een huis met een lugubere geschiedenis. Hier zijn vreselijke dingen gebeurd, waarover niemand spreekt.  Moord, oorlogsdaden, tragiek, het zit allemaal besloten in dit donkere huis. Met ramen die beter dicht kunnen blijven om de geheimen te bewaren… De muziek zit een beetje in de hoek van Coil wat mij betreft en dan ten tijde van Love’s Secret Domain, maar dan zonder de acid invloeden. Kortom, een zeer interessant album, rustgevend met onrustbarende trekjes. Een aanrader en dat geldt eveneens voor de CJD voorstelling!

Koert Sauer

Home - Conny Janssen Danst: Maarten Vos & Michel Banabila

Home CD - Maarten Vos & Michel Banabila