MOUSIQUE.NL : Banabila & Machinefabriek

 Op dit album vinden beide componisten elkaar in het abstracte schilderen met geluid, zogezegd. Je herkent elementen van beiden terug in de muziek en toch is het lastig te bepalen wat precies van wie komt. Fälschungen is een kort intermezzo (hoofdzakelijk soundscaping en fieldrecording), waarna Dead Air de trommelvliezen mag tarten met digitale noise die niet van de poes is. Dit vraagt even wat omschakelijk, toch is het niet alleen maar `herrie’, het is een contrastrijk nummer waarbij het haast etherische tweede deel naar mijn mening nog mooier wordt door de noise die eraan vooraf gaat. Bij Bad Wiring (het op een na laatste nummer) gebeurd dit nog eens, maar dan andersom. Van een rustig begin ontaardt dit stuk in pure digitale noise – de hoge piepjes doen letterlijk pijn aan de oren – om vervolgens weer te vervagen in een Eliane Radigue achtige resonerende toon. Descend doet het omgekeerde van Ascend (hoe kan het ook anders); het geeft weer houvast, brengt je met beide benen op de grond om je dan langzaam weer los te laten in de realiteit.

Peter Tuin.